Συγγενής υδροκήλη

Υδροκήλη ονομάζεται η συλλογή υγρού μεταξύ των δυο πετάλων του ιδίου ελυτροειδούς χιτώνα του όρχεως. Η συγγενής υδροκήλη οφείλεται σε ατελή απόφραξη του ελυτροπεριτοναϊκού πόρου (patent processus vaginalis).

Η παραμονή ανοιχτού του πόρου και μετά τη γέννηση (γεγονός που μπορεί να συμβεί σε ένα ποσοστό 50% περίπου), επιτρέπει την ελεύθερη μετακίνηση περιτοναϊκού υγρού από την περιτοναϊκή κοιλότητα στο όσχεο, δημιουργώντας την επικοινωνούσα υδροκήλη. Ο τύπος αυτός είναι ο συνηθέστερος στα νεογνά και τα νήπια και εξαφανίζεται συνήθως τον πρώτο χρόνο της ζωής. Στην κλασική υδροκήλη, ο πόρος συγκλείεται πλήρως, αλλά υγρό έχει ήδη εγκλωβιστεί στην κοιλότητα του ίδιου ελυτροειδούς χιτώνα και περιβάλλει τον όρχι.

Κλινικά, η υδροκήλη εκδηλώνεται ως ανώδυνη και ελαστική διόγκωση του σύστοιχου ημιοσχέου. Στην επικοινωνούσα υδροκήλη, η διόγκωση αυξάνεται προοδευτικά σε μέγεθος κατά τη διάρκεια της ημέρας, λόγω συλλογής περιτοναϊκού υγρού. Αντίθετα, στην κλασική υδροκήλη δεν παρατηρείται αυτή η αυξομείωση του μεγέθους.

Λόγω της μεγάλης πιθανότητας αυτόματης σύγκλεισης του ελυτροπεριτοναϊκού πόρου κατά τη νεογνική και βρεφική ηλικία, η χειρουργική διόρθωση της επικοινωνούσας υδροκήλης θα πρέπει να επιχειρείται μετά τη συμπλήρωση του πρώτου έτους της ζωής. Γενικά, ενδείξεις χειρουργικής διόρθωσης μιας υδροκήλης αποτελούν: η συνεχής αύξηση του μεγέθους της, ο πόνος, καθώς και η παραμονή της βλάβης σε προχωρημένη ηλικία. Η κύστη του σπερματικού τόνου πρέπει να αφαιρείται όταν δημιουργεί συμπτώματα.